Leczenie zeza – ortoptyka

 

Na czym polega zez?

Zez to wzrokowe zaburzenie nerwowo-mięśniowe, opierające się na nierównoległym ustawieniu oraz utrudnionej kontroli ruchu gałek ocznych. Schorzeniu towarzyszą trudności w zakresie widzenia jedno-
i obuocznego.

Ze względu na charakter zezowania, wyróżniamy zez jednostronny i naprzemienny.

Uwzględniając kierunek odchylenia gałki ocznej, możemy wyodrębnić zez:

  • zbieżny,
  • rozbieżny,
  • ku górze,
  • ku dołowi,
  • skośny.

Rodzaje zezowania:

  • zez ukryty (niewidoczny) – wynika z zaburzeń w napięciu mięśni gałkoruchowych; ujawnia się w momencie osłabienia widzenia obuocznego, np. podczas zmęczenia, stresu, choroby ; zazwyczaj nie wymaga leczenia, chyba że wywołuje dokuczliwe dolegliwości,
  • zez jawny towarzyszący – w przypadku którego dostrzegalne jest nieprawidłowe ustawienie gałki ocznej,
  • zez jawny nietowarzyszący (porażenny) – charakteryzuje się zaburzeniami motoryki gałki ocznej; ruch oka w kierunku działania porażonego mięśnia jest osłabiony bądź niewykonalny.

Najczęstsze przyczyny wystąpienia zeza:

  • zaburzenia refrakcji,
  • choroby gałki ocznej/oczodołu,
  • choroby mięśni gałkoruchowych/nerwów unerwiających,
  • chorzenia ośrodkowego/obwodowego układu nerwowego,
  • predyspozycje genetyczne,
  • przyczyny somatyczne o niezidentyfikowanym pochodzeniu.

Zaburzenia widzenia jednoocznego charakteryzują się tłumieniem obrazów przekazywanych do mózgu oka objętego wadą. Następstwem tego jest niedowidzenie (nawet przy noszeniu okularów). Oko nie podlega fiksacji plamkowej.

U dzieci z jawnym zezowaniem jednostronnym (w wieku ok. 6-8 lat) mózg całkowicie tłumi obrazy pochodzące z chorego oka. Stałe blokowanie obrazu skutkuje nieukształtowaniem połączeń neuronalnych w ośrodkach wzrokowych mózgu i zaburzeniem właściwego widzenia obuocznego.

W przypadku zeza naprzemiennego, tłumienie bodźców wzrokowych jest zmienne i dotyczy obu oczu – raz jednego, raz drugiego. Skutkuje to brakiem korespondencji siatkówkowej, lecz bez niedowidzenia.

W przypadku zeza naprzemiennego, tłumienie bodźców wzrokowych jest zmienne i dotyczy obu oczu – raz jednego, raz drugiego. Skutkuje to brakiem korespondencji siatkówkowej, lecz bez niedowidzenia.

Objawy obuocznego zaburzenia widzenia:

  • brak postrzegania przestrzennego,
  • brak fuzji obrazów,
  • brak równoczesnej percepcji,
  • widzenie podwójne,
  • brak lub niewłaściwa korespondencja siatkówkowa.

Dlaczego w przypadku wystąpienia zeza powinniśmy odwiedzić okulistę?
Typowa choroba zezowa rozwija się w ciągu kilku-kilkunastu tygodni – tym szybciej, im dziecko jest młodsze. Wynika to ze specyfiki dziecięcej struktury mózgu. Zlekceważenie problemu może doprowadzić do tzw. funkcjonalnej jednooczności, polegającej na wykształceniu właściwej ostrości widzenia w tylko jednym oku, co może mieć wpływ na przyszłe czynności życiowe i zawodowe.

W przypadku osób w wieku nastoletnim oraz dojrzałych, zez najczęściej wiąże się z efektem podwójnego widzenia. Nie skutkuje natomiast niedowidzeniem czy niewłaściwą korespondencją siatkówkową.

Niezależnie od sytuacji i wieku – zez zawsze jest objawem patologicznym

Metody badania i leczenia zeza
Dzięki badaniu okulistycznemu możemy rozpoznać typ zeza i zastosować odpowiednią metodę jego leczenia. Istnieje możliwość wdrożenia działań zachowawczych, jak również zabiegowych.

Terapia zachowawcza dąży do poprawy wzroku w oku zezującym i wytworzenia fiksacji centralnej oraz prawidłowej lokalizacji wzrokowej, za sprawą: 

  • stałej korekcji okularowej/soczewki nagałkowej,
  • okularów pryzmatycznych /folii pryzmatycznych,
  • leczenia niedowidzenia (obturacja, penalizacja),
  • rehabilitacji wzrokowej (ćwiczenia pleoptyczne, ćwiczenia ortoptyczne).

Leczenie zabiegowe ma na celu równoległe ustawienie oczu poprzez:

  • iniekcję toksyny botulinowej do stosownych mięśni celem redukcji ich napięcia,
  • operację w zakresie mięśni gałkoruchowych (osłabienie lub wzmocnienie niektórych mięśni chorego oka lub obu oczu).

Najlepsze wyniki przynosi stosowanie kilku metod jednocześnie. Niezwykle istotne jest też stosowanie się do zaleceń lekarskich. W przypadku zeza porażennego, niezbędna okaże się konsultacja z innymi specjalistami – neurologiem, neurochirurgiem, endokrynologiem, internistą czy chirurgiem szczękowo-twarzowym.

Najlepsze wyniki daje leczenie przeprowadzane w wieku dziecięcym, na wczesnym stadium choroby.

 

Rezerwacja wizyty

Rejestracja telefoniczna

Pn - Pt  8:00 - 20:00

(62) 757 77 45

Całodobowy e-mail:

rejestracja@okulus.com.pl

Rejestracja osobista

Pn - Pt 7:30 - 20:00

ul. Śródmiejska 34,

62-800 Kalisz